نورپردازی اتاق گیمینگ؛ از نور پشت مانیتور تا RGB

نورپردازی اتاق گیمینگ (RGB) را خیلی‌ها فقط یه تزئین می‌دانند؛ ریسه رنگی، گوشه میز، عکس برای استوری. ولی بذارید از یک واقعیت مهم‌تر شروع کنیم: طبق توصیه انجمن چشم‌پزشکی آمریکا (AAO)، روشنایی صفحه باید به سطح نور اطرافتان نزدیک باشد و صفحه‌ای که از اتاق درخشان‌تر است، چشم را خسته می‌کند. یعنی نورپردازی درست، هم ستاپ شما را قشنگ‌تر می‌کند هم جلسه‌های طولانی بازی را قابل‌تحمل‌تر.

چرا اتاق کاملاً تاریک برای چشم بد است؟

خیلی از ما عادت داریم نور اتاق را خاموش کنیم و فقط با نور مانیتور بازی کنیم. این سنگین‌ترین حالت برای چشم است؛ کنتراست شدید بین صفحه روشن و محیط تاریک، مردمک را دائم وادار به تنظیم می‌کند. AAO توصیه می‌کند روشنایی مانیتور را با نور محیط هم‌تراز کنید، کنتراست صفحه را بالا ببرید و منبع نور را طوری بچینید که انعکاس مستقیم روی صفحه نیفتد. نور پشت مانیتور هم دقیقاً برای همین اختراع شد؛ یک هاله ملایم که فاصله روشنایی صفحه و اتاق را پر می‌کند. نشانه‌هایش هم آشناست: سوزش چشم آخر شب، اشک‌ریزش و سردرد.

سه لایه نور در یک ستاپ درست

ستاپ حرفه‌ای نور را لایه‌لایه می‌چیند، نه یک ریسه رنگی وسط تاریکی. این جدول خلاصه ماجراست:

ترتیب اهمیت هم از بالا به پایین است؛ اول نور محیط و نور کار، بعد سراغ تزئینات بروید. هرکس برعکس عمل کند، شب اول عاشق ستاپش می‌شود و شب سوم سر درد می‌گیرد.

نوار مانیتور؛ کاربردی‌ترین خرید این فهرست

نوار مانیتور (Monitor Light Bar) روی لبه بالای نمایشگر می‌نشیند و با اپتیک نامتقارن، میز را روشن می‌کند بدون اینکه نور مستقیم به صفحه یا چشم شما برخورد کند. پرچمدار این حوزه خط ScreenBar بنکی است؛ طبق صفحه رسمی سازنده، مدل‌های Halo و تازه‌ترش Halo 2 علاوه بر نور میز، یک منبع نور پشتی هم دارند که همین کار bias lighting را انجام می‌دهند و دمای رنگ هم از ۲۷۰۰ تا ۶۵۰۰ کلوین قابل تنظیم است. حالت Screen این لامپ‌ها روشنایی و دمای رنگ را طوری نگه می‌دارد که اختلاف نور لامپ و صفحه به چشم فشار نیاورد. اگر میز کوچکی دارید، همین نوار جای چراغ میز را هم می‌گیرد؛ برای همین خیلی‌هاش اولین خرید نورپردازی می‌شود. فقط دو نکته نصب: گیره این نوارها به لبه مانیتورهای معمولی خوب می‌نشیند و روی مانیتورهای خیلی خمیده سخت‌تر جا می‌رود؛ اگر مانیتورتان روی بازوی مانیتور است، وزن اضافه نوار را هم در محاسبه ظرفیت بازو ببینید.

ریسه‌های RGB و RGBIC؛ فرقشان چیست؟

ریسه RGB معمولی، کل نوار را یک‌جا رنگ می‌کند؛ یک رنگ برای همه نوار. ولی ریسه‌های RGBIC هر بخش نوار را جدا کنترل می‌کنند؛ به تعریف خود گووی، سازنده معروف این دست محصولات، هر سگمنت می‌تواند رنگ و افکت مستقل داشته باشد و به همین دلیل افکت‌های چندرنگ مثل رنگین‌کمان در طول نوار حرکت می‌کنند. برای پشت میز و قفسه، RGBIC حس سینمایی‌ای می‌دهد که RGB ساده نمی‌تواند. کنترل هم از اپ موبایل انجام می‌شود و می‌توانید صحنه‌های آماده را انتخاب کنید.

کنترل هوشمند هم داستان خودش را دارد؛ بیشتر ریسه‌های جدید به اپ موبایل و دستیار صوتی وصل می‌شوند و زمان‌بندی روشن‌وخاموش دارند. اگر خانه هوشمند دارید، حتماً سازگاری با اکوسیستم خودتان را چک کنید تا بعد از خرید مجبور به جابه‌جایی نشوید؛ و یادتان باشد ریسه‌های ارزان بی‌نام و نشان معمولاً رنگ یکدست و عمر کمتری دارند.

نظر تحریریه

به نظرمون بزرگ‌ترین اشتباه ستاپ‌سازی، شروع از ریسه رنگی است. اول چشم‌تان را راحت کنید: یه منبع نور محیط، بعد یه نوار مانیتور؛ بعدش هر چقدر خواستید RGBIC بچینید. از نظر خرید در بازار ایران هم خبر خوب این است که هم نوارهای مانیتور برندهای مختلف هم ریسه‌های اقتصادی پیدا می‌شوند؛ قیمت تومانی متغیر است، پس قبل از خرید چند فروشنده را مقایسه کنید و حتماً گارانتی را چک کنید، چون این وسایل روشن بیشتر از بقیه لوازم ستاپ روشن‌وخاموش می‌شوند.

یه توصیه کوچک آخر: رنگ نور اتاق را برای شب، گرم‌تر انتخاب کنید؛ نور سفید سرد آخر شب بیشتر از بازی اذیت می‌کند.

جمع‌بندی؛ نور ستاپ شما چند لایه دارد؟

نورپردازی درست، سه کار می‌کند: چشم را خسته نمی‌کند، صفحه را قشنگ‌تر نشان می‌دهد و حال‌وهوای اتاق را می‌سازد. لایه‌ها را به‌ترتیب بچینید؛ نور محیط، نور کار، نور پشتی و آخر از همه تزئینات RGBIC. حالا بگید: ستاپ شما الان چند لایه نور دارد؛ یا هنوز فقط یک ریسه رنگی وسط تاریکی است؟